śrutownica
Budując instalacje sprężonego powietrza, nad wyraz często za podstawę przyjmuje się, że można to zlecić projektantom instalacji wodociągowej lub wentylacji. Niestety takie podejście często prowadzi do błędów, czego wynikiem jest niedostateczna ilość sprężonego powietrza w instalacji, mimo odpowiednio dobranych parametrów sprężarki. Należy pamiętać, że w odróżnieniu np. od wentylacji, średnica rur dostarczających sprężone powietrze wzrasta ze zwiększającą się odległością od kompresora. Zapewnia to niezbędne ciśnienie w instalacji i przy urządzeniach odbiorczych położonych w większych odległościach od sprężarki. Wydaje się, że wykorzystywanie sprężonego powietrza jako nośnika powinno być tanie. Niestety, tylko niewielka ilość energii pobieranej przez sprężarki przerabiana jest w energię sprężonego powietrza, dlatego też projektując instalacje powinno się celować w jak najbardziej energooszczędne rozwiązania. Istotnym komponentem instalacji sprężonego powietrza są rury przesyłowe. Mogą one być wykonane ze stali, polipropylenu, aluminium czy miedzi. Obecnie odchodzi się od linii stalowych, gdyż rury stalowe, nawet te ocynkowane, korodują, montaż takiej linii jest czasochłonny, a rury, jako nieposiadające gładkich powierzchni, powodują opory przesyłanego medium. Instalacje polipropylenowe stosowane są jedynie w małych liniach produkcyjnych. Najlepszym rozwiązaniem jest używanie rur aluminiowych, umożliwiających łatwy montaż, o gładkich powierzchniach wewnętrznych i nie korodujących. Przy budowaniu linii sprężonego powietrza należy brać pod uwagę, że właściwe rozmieszczenie przewodów sprężonego powietrza oraz dobór dedykowanych surowców do budowy linii, w zależności od potrzeb, pozwoli na najefektywniejsze wykorzystanie sprężarki i zapewni pewne działanie urządzeń z niej zasilanych.